تبلیغات
پایگاه اطلاع رسانی نظام صنفی کشاورزی ایران
پایگاه اطلاع رسانی نظام صنفی کشاورزی ایران

تالیف: دکتر عبدالرضا مسلمی، مهندس محمدرضا محمدزاده

 

بحث تاریخچه ای و به عبارتی " آنچه گذشت " در باره صنوف کشاورزی نظیر آشنایی با تاریخچه اصناف در جهان و ایران، معرفی مبانی حقوقی و بررسی تاریخی كاركردهای نظام صنفی كارهای كشاورزی، ساختارهای درونی اصناف و غیره، یکی از آن نیازهای مهم همه افرادی است که با بحث صنوف کشاورزی مرتبط هستند.

در فصلنامه " روستا و توسعه" مقاله ای به تفصیل با عنوان" واكاوی تاریخی- نظری صنف و مروری بر كاركردهای نظام صنفی كارهای کشاورزی" به تالیف دکتر عبدالرضا مسلمی و مهندس محمدرضا محمدزاده منتشر شده است که می تواند به نیازهای اطلاعاتی و دانشی گفته شده پاسخ دهد و  در بخش های متعدد ارائه می شود.

...........................................

                                                           

اصناف از قدیمی‌ترین نهادهای اجتماعی در ایران به شمار می‌روند و بررسی تاریخی كاركردهای این نهاد اجتماعی نشان می‌دهد، با اینكه در قرون گذشته نظام مدونی برای برنامه ریزی توسعه اجتماعی اقتصادی در كشورمان وجود نداشته است، با شكل‌گیری اصناف در مراكز شهری، پیشبرد امور فعالین مشاغل خدماتی و تولیدی در ساختاری كاملا منطبق با اصناف در اروپا(Guild) ضمن دفاع از منافع افراد صنفی، در مسیر پاسخگویی به مطالبات مصرف كنندگان كالا و خدمات و همچنین توسعه حرفه ‌ای شاغلین گام بر می‌داشتند.

طرح مسئله، مروری برمفهوم صنف و تعاریف آن:

در كشورهای توسعه یافته، تشكل‌های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی نقش بسزایی در توسعه كشور ایفا می‌نمایند. در این بین، تشكل‌هایی كه با ماهیت اجتماعی و در چارچوب اتحادیه‌ها، انجمن‌ها و یا با عنوان نظام صنفی عمل می‌نمایند، در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی و تهیه و تدوین برنامه‌های توسعه‌ای در كشور نقش مهمی برعهده دارند. این تشكل‌ها علاوه بر انتقال خواسته‌ها و نیازهای اعضا به سیاست‌گزاران، برنامه‌ریزان و مدیران اجرایی كشور و سعی در رفع آنها از طریق اخذ همكاری‌ها و حمایت‌های دولت (خصوصاً حمایت‌های قانونی) می‌توانند محفلی برای انتقال و تبادل اطلاعات و تجربیات و ارتقای دانش عمومی برای اعضای خود باشند.

واژه صنف معادل Guild در زبان انگلیسی و در لغت به معنی رسته، صنف و اتحادیه صنفی است. متناسب با ویژگی‌ها، كاركردها، ساختار و نقش اصناف تعاریف متعددی از آن ارائه شده‌است. مهمترین تعاریف در این زمینه به شرح زیر است:

در دایره‌المعارف عظیم «بریتانیكا ـ Britanica» واژه گیلد(صنف) به صورت زیر تعریف شده‌است: «صنف تشكلی از پیشه‌وران یا تاجران بوده كه برای هدف و حمایت مشترك وهمچنین برای تامین منافع حرفه‌ای‌شان شكل گرفته است.

«ساموئل. ئی. گلاك ـ S.E.Gluck» در دایره‌العمارف بین‌المللی (Encyclopedia International) گیلد را سازمانی داوطلبانه از افراد می‌داند كه در پیشه، تجارت و یا كسب و كار مشابهی درگیر باشند.

«برایس لیون ـ Bryce Lyon» گیلد را اینگونه تعریف می‌كند: «گیلدها در تاریخ اقتصادی، شكلی از سازمان تجار و پیشه‌وران در اروپای غربی و در قرون وسطی بودند كه به منظور حفاظت و تامین اهداف اقتصادی و اجتماعی اعضا پدید آمدند و به شیوه‌های متعدد ، اقتصاد محلی شهر را تنظیم و اداره كردند ».

گیلدها از دید «دیوید كریستال David Crystal» سازمان‌های مذهبی و تجاری هستند كه در قرون وسطی نضج گرفتند و تا روزگار مدرن امروزی دوام آوردند .

از نظر مولفین كتاب «فرهنگ اقتصادی» صنف به گروهی از پیشه‌وران و بازرگانان اطلاق می‌شود كه در جوامع سنتی برای حفظ شغل و حمایت از تخصص خود، گرد هم می‌آمدند و بنابر مقررات خاصی تشكل می‌یافتند.در روزگار كنونی، صنف به گروه‌هایی گفته می‌شود كه صرف نظر از متشكل یا نامتشكل بودنشان، به كار خاصی اشتغال داشته‌باشند، مانند، صنف كفاش، صنف نانوا و غیره .

حمید كرمی‌پور، صنف را اتحادیه پیشه‌وری می‌داند كه در تشكیل آن طبقات پایین اجتماع نقش مهمی دارند. هدف از تشكیل صنف نیز امور اقتصادی و اجتماعی می‌باشد و شرط وجود آن نیز دستگاهی است كه مجریانی داشته باشد و رئیسی برآنها ریاست نماید .

«نیكلاس آبركرامبی« Nicholas Abercrombie» و همكاران در كتاب «فرهنگ جامعه‌شناسی» آورده است: «اصناف عبارت بودند از انجمن‌های شغلی جامعه ماقبل سرمایه‌داری تا اوایل دوران صنعتی كه دانستی‌ها و مهارتهای یك حرفه را از راه ترتیبات كارآموزی، نظارت بر فعالیت‌های شغلی اعضا و جلوگیری از ورود افراد غیر به صنف مفروض، نسلی به نسلی دیگر منتقل می‌كردند. اصناف معمولاً دستگاه‌هایی برادرانه و وحدت یافته بودند ».

«دبلیو.ام.فلور ـ W.M., Floor» گیلد را به عنوان گروهی از شهریان تعریف می‌كند كه در حرفه مشابهی درگیرشده، رئیس و كارگزاران خود را انتخاب كرده، مالیات پرداخته و از كاركردهای مالی و اجرایی برخوردار باشند .

«قانون نظام صنفی» ایران (مصوب 24/12/1380 و مورد تأیید شورای نگهبان در 24/12/1382)، «فرد صنفی» و «واحد صنفی» را در مواد 2 و 3 خود به ترتیب چنین تعریف می‌كند:

● فرد صنفی: هرشخص حقیقی یا حقوقی كه در یكی از فعالیت‌های صنفی اعم از تولید، تبدیل، خرید، فروش، توزیع، خدمات و خدمات فنی سرمایه‌گذاری كند و به عنوان پیشه‌ور صاحب حرفه و شغل آزاد، خواه به شخصه یا با مباشرت دیگران، محل كسبی دایر یا وسیله كسبی فراهم آورد و تمام یا قسمتی از كالا، محصول یا خدمات خود را به طور مستقیم یا غیرمستقیم و به صورت كلی یا جزئی به مصرف‌كننده عرضه دارد، فرد صنفی شناخته می‌شود .

● واحد صنفی: هر واحد اقتصادی كه فعالیت آن در محل ثابت یا وسیله سیار باشد و توسط فرد یا افراد صنفی با اخذ پروانه كسب دایر شده‌باشد، واحد صنفی شناخته می‌شود .

«آئین نامه نظام صنفی كارهای كشاورزی» (مصوب 1386) «فرد صنفی» و «واحد صنفی» را در بند الف و ب ماده 1 خود به ترتیب چنین تعریف می‌كند:

واحد صنفی: هرواحد تولیدی یا خدماتی كه توسط فرد یا افراد صنفی با اخذ پروانه كسب از وزارت بازرگانی و سایر مجوزهای لازم از مراجع مربوط، با تائید وزارت جهادكشاورزی برای فعالیت‌های موضوع بند(ب) این ماده دایر بوده و یا دایر می‌گردد.

فرد صنفی: هر شخص حقیقی یا حقوقی است كه فعالیت خود را در زمینه بهره‌برداری از آب و خاك به منظور تولید محصولات كشاورزی، گیاهی و حیوانی( از قبیل زراعت، باغداری، جنگلداری، آبزیان، پرورش طیور، زنبور عسل و كرم ابریشم) و همچنین ارائه خدمات فنی و مشاوره‌ای كشاورزی و منابع طبیعی قرار دهد. ...

 

ادامه دارد



ارسال در تاریخ جمعه 15 اردیبهشت 1391 توسط گروه کارشناسان توسعه روستایی وکشاورزی

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ

دانلود فیلم